wybór szczenięcia

Dorosły briard zachwyca prawie wszystkich, którzy zobaczą go po raz pierwszy. Trudno się temu dziwić. To piękny, elegancki i zarazem wesoły pies. Posiada wspaniałą, bujną szatę, a charakterystyczna grzywka na głowie przykrywa jego oczy, nadając mu specyficznego wyrazu wielkiej, kudłatej maskotki. Każdy, kto zapragnie posiadać takiego psa, staje przed dylematem gdzie szukać upragnionego zwierzaka i jak wybrać tego właściwego? Ma przecież być piękny i zdrowy... Nie jest to łatwe, chociażby z tej przyczyny, że małe, 6- 8 tygodniowe briardy w niczym nie przypominają swoich rodziców. Zapraszam więc do mini poradnika dla przyszłych posiadaczy briardów.

Pierwsza decyzja dotyczy na ogół miejsca zakupu. Wielu przyszłym posiadaczom psa wydaje się, że świadectwo jego pochodzenia ( powszechnie nazywane rodowodem ) jest mało istotne i tylko w nieuzasadniony sposób podnosi cenę szczenięcia. Tych, którzy myślą o nabyciu szczeniaka "bez papierów" proszę o uważne zapoznanie się z treścią działu PIES RASOWY = RODOWODOWY. Ta chwila uwagi nic Was nie kosztuje, a być może pozwoli zrozumieć sens istnienia psa rasowego, a także ochroni przed licznymi zagrożeniami, czyhającymi na chętnych do zakupu psów pseudorasowych.

W naszym kraju od wielu lat działa Związek Kynologiczny w  Polsce ( ZK, lub ZKwP ), zrzeszony w największej, międzynarodowej organizacji kynologicznej - Federation Cynologique Internationale ( FCI ). Wszystkie hodowle, wydające briardy na przyzwoitym poziomie, są w nim zarejestrowane. Od kilku lat ZKwP ma konkurencję w  postaci tworu o nazwie Polski Klub Psa Rasowego ( PKPR ), zrzeszonego w  mało znanej organizacji międzynarodowej ACI. ZKwP od PKPR dzieli przepaść. Informacje na ten temat są bardzo ważne dla przyszłego nabywcy. Warto więc zapoznać się z treścią działu ORGANIZACJE KYNOLOGICZNE, który przybliża strukturę kynologiczną w Polsce i na świecie.

Oczywiście nie wszystkie hodowle ZK w Polsce mają jednakowy prestiż. Nie w każdej rodzą się potencjalne championy wystawowe. Niektóre dopiero zaczynają swoją przygodę z rasą, co jednak nie wyklucza pojawienia się w nich wybitnych eksterierowo briardów już w pierwszych miotach. Przykłady z ostatnich lat: ambitna hodowla "KARHU Czarny Niedźwiadek" i piękne czarne briardy Ch. AEIVENA i Ch. ANGUS, lub obecnie zdobywające póki co młodzieżowe trofea, płowe pieski z hodowli "z Francuskiej Ulicy": HARRY II, HORTENSJA, HAKERKA, HEIDI. Znakomita większość hodowli wydaje szczenięta tylko raz, lub dwa i nie interesuje się pracą hodowlaną. To po prostu rozród rasowych zwierząt. W takich hodowlach można kupić świetnego przedstawiciela rasy "do kochania", lub jeśli szczęście będzie sprzyjać nawet briarda wystawowego. Mimo to, każdy, kto ma plany wystawowe, powinien wybierać szczenię z hodowli znanej, która wydała już kilka wartościowych miotów, ewentualnie z mniej doświadczonej, kojarzącej zwierzęta z renomowanych hodowli, o doskonałym eksterierze ( co wymaga wiedzy ). Taki wybór gwarantuje wysoki margines bezpieczeństwa. Zakup u dobrego hodowcy nie daje pewności nabycia "gwiazdy ringów", pozwala natomiast maksymalnie zwiększyć możliwość pozyskania psa o wybitnym eksterierze i psychice, a zarazem mocno zmniejszyć ryzyko nabycia zwierzęcia przeciętnego, czy też nawet wadliwego ( w odniesieniu do wzorca oraz stanu zdrowia ). Więcej informacji na temat krajowych hodowli briardów w  dziale HODOWLE.

Oprócz oceny walorów eksterieru i charakteru rodziców warto się przyjrzeć pewnym parametrom dziedzicznym, za które odpowiadają. Briardy są narażone na dysplazję stawów biodrowych. Poza tym mogą dotykać je schorzenia oczu, powodujące problemy z widzeniem u dorosłych psów. Najlepiej, gdy rodzice są absolutnie wolni od wszelkich przenoszonych dziedzicznie obciążeń. Wszystkie hodowlane briardy ( w obrębie ZKwP ) muszą mieć wykonane badanie rentgenowskie w kierunku dysplazji stawów biodrowych ( HD ) i posiadać kwalifikujący wpis w rodowodzie. Badania pod kątem chorób oczu ( PRA, CSNB ) są na razie dobrowolne. Więcej o chorobach w dziale GRO¬NE CHOROBY.

Po dokonaniu wstępnego wyboru miejsca zakupu trzeba wybrać briarda dla siebie, tego jednego z licznej gromadki. Najlepiej osobiście obejrzeć miot. Na co zwrócić uwagę? Nigdy nie należy wybierać wśród szczeniąt zaniedbanych, chudych, brudnych o matowej sierści, lub wzdętych brzuchach. Podobnie - małych i rachitycznych. Miot, w którym część szczeniąt ma jasne oczy, rozległe białe znaczenia, błędy w budowie ostróg ( wilczych pazurów na tylnych łapach ), jasnopłową sierść, czy ścięte kufy nie rokuje dobrze. Szczeniaki nie mogą też być zalęknione, siedzieć w kącie, czy uciekać w  popłochu na dźwięk rzuconego blisko nich przedmiotu ( np. pęku kluczy lub wypełnionej kamieniami, aluminiowej puszki ). Powinny być dobrze odkarmione, mieć lśniącą sierść i nikłe ślady krzywicy rozwojowej. Posiadać szerokie fronty i grzbiety, masywne, duże głowy i grube kończyny. Ponadto być wesołe, aktywne, chętnie nawiązywać kontakt z  człowiekiem. Wartościowy miot to taki, w którym szczenięta wolne od wad dyskwalifikujących, są podobne do siebie, czyli wyrównane ( zbliżona masa ciała i wzrost, rodzaj budowy, wybarwienie ). Nie ma między nimi rażących różnic. Wady dyskwalifikujące określa WZORZEC rasy.

Dobrze zapowiadające się szczenię w udanym miocie ma głęboki zgryz nożycowy, oczy ciemne i okrągłe. Obowiązkowo posiada komplet podwójnych, wilczych pazurów z podkładem kostnym na tylnych kończynach. U psów należy sprawdzić obecność jąder. Ma mocną kość, dużą, wyrazistą głowę z szeroką kufą, szyję wyraźnie odcinającą się od łopatek, szeroką i głęboką klatkę piersiową ( sięgającą do łokci ), szeroki i mocny grzbiet o prostej linii i nie za wysoko noszony ogon. W przypadku szczeniąt płowych odcień umaszczenia musi być ciemnopłowy lub rudy. Nos, powieki, śłuzówki i pazury czarne. Podczas wyboru szczeniaka nigdy nie należy kierować się zasadą, że urodzone jako pierwsze, czy też największe szczenię jest najlepsze z  miotu. Takie stwierdzenie nie ma żadnego związku z późniejszym eksterierem psów.

Szczenięta powinny być w trakcie realizacji programów: odrobaczania i  szczepień ( opieka weterynaryjna ). Każde musi posiadać swoją książeczkę zdrowia, w której lekarz weterynarii zanotował wpisy o zastosowanych szczepionkach i lekach przeciwpasożytniczych. Osoba, która kupuje szczenię powinna otrzymać metryczkę ZKwP. Na jej podstawie w przyszłości będzie możliwe ( choć nie konieczne! ) wyrobienie rodowodu psa. Każde, urodzone w zarejestrowanym w ZK miocie, szczenię posiada metryczkę. Pseudohodowcy usiłują często wprowadzić w błąd nabywcę twierdząc, że szczenię nie posiada metryczki, ponieważ urodziło się jako któreś z kolei w miocie i tym samym "papier" mu nie przysługuje. To oczywiste oszustwo! Więcej informacji o ochronie przed nieuczciwymi hodowcami w dziale PIES RASOWY = RODOWODOWY.

źródła

Cechy prawidłowej oraz wadliwej budowy szczeniąt zacytowane za książką Ewy D. Sobolty "Briard.